Ο Μορόν και η χαμένη αποτελεσματικότητα του Άρη


Τα νούμερα δείχνουν ότι η φετινή πτώση του Ισπανού δεν αφορά τόσο την ποσότητα των φάσεων, όσο τις συνθήκες και την αποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια.

Ο Λορέν Μορόν αποτελεί φέτος μια χαρακτηριστική περίπτωση παίκτη που δεν κινείται στα γνώριμα επίπεδα των προηγούμενων σεζόν του στον Άρη. Με μόλις 3 γκολ σε 14 τελικές προσπάθειες, η εικόνα του απέχει αισθητά από εκείνη που είχε καθιερώσει επηρεάζοντας συνολικά και την επιθετική λειτουργία της ομάδας, η οποία είχε μάθει να στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό πάνω του. Παρά τις προσπάθειες να μειωθεί αυτή η εξάρτηση με αλλαγές στα άκρα, οι επιλογές δεν απέδωσαν στον βαθμό που αναμενόταν, είτε λόγω αγωνιστικής απόδοσης είτε εξαιτίας τραυματισμών βασικών λύσεων. Αν και ο Ισπανός απειλεί λιγότερο φέτος με 1,8 τελικές ανά παιχνίδι έναντι περίπου 2,6-2,7 τα προηγούμενα χρόνια η μείωση αυτή δεν είναι τεράστια, αλλά γίνεται αισθητή σε βάθος αγώνων.

Η ουσιαστική διαφορά, ωστόσο, δεν εντοπίζεται τόσο στον αριθμό των τελικών, όσο στην ποιότητα των ευκαιριών και στην αποτελεσματικότητα. Τα φετινά του 3 γκολ προέρχονται από 4 xGoals, στοιχείο που δείχνει ότι ούτε οι φάσεις που του παρουσιάζονται είναι ιδιαίτερα «καθαρές», ούτε τα τελειώματά του βρίσκονται στο επίπεδο των προηγούμενων ετών. Σε αντίθεση, πέρυσι ολοκλήρωσε τη σεζόν με 18 γκολ και 12,56 xGoals, σκοράροντας σημαντικά περισσότερα από όσα «δικαιούνταν» στατιστικά, κάτι που αποτύπωνε τόσο την ποιότητά του όσο και τις καλύτερες συνθήκες μέσα στις οποίες εκτελούσε. Συνεπώς, το φετινό πρόβλημα δεν είναι πρωτίστως ποσοτικό, αλλά ποιοτικό, και σχετίζεται τόσο με την αγωνιστική κατάσταση του ίδιου του Μορόν όσο και με τον τρόπο που δημιουργούνται οι επιθετικές προϋποθέσεις γύρω του.

Post a Comment

Νεότερη Παλαιότερη